Πολίτικη Κουζίνα

(ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ)

Όταν δημιούργησα αυτό τον ιστότοπο είχα βάλει ως στόχο να γράφω με γνώμονα μόνο την «ομορφιά». Στην πορεία αντιλήφθηκα η καλύτερα συνειδητοποίησα εντονότερα από κάθε άλλη φορά πως η καθημερινότητα μας μας δυσκολεύει να βρούμε το «καλό», την «ομορφιά». Χρειάζεται πολύ αυτοσυγκέντρωση, αυτοπειθαρχία για να βρίσκεις το καλό καθημερινά. Βέβαια ο Ντοστογιέφσκι όταν έλεγε «ομορφιά» εννοούσε τον Κύριο μας και Θεό μας. Γιατί μόνο με Εκείνον όλα είναι όμορφα, μόνο Εκείνος είναι όμορφος, μόνο Μαζί του βιώνεις την ομορφιά που τα κάνει όλα Αγάπη.

Οι γιορτές πέρασαν και πάντα σχεδόν τα περισσότερα χρόνια της ενήλικης ζωής μου είχα αγωνία για το πώς θα περάσουν τούτες οι Άγιες μέρες. Μια ανεξήγητη, απροσδιόριστη αγωνία για μένα και τον ψυχικό μου κόσμο. Θα μπορέσω να βιώσω Χριστούγεννα = Αγάπη = Ομορφιά = Παραχώρηση; Έχουν γραφτεί πολλές σελίδες για τη μαγεία των Χριστουγέννων αλλά και για τη μελαγχολία των γιορτών. Με έτρωγε λοιπόν μέσα μου η ερώτηση: όλοι μιλούν να νιώσουμε Χριστούγεννα, πώς λοιπόν τα νιώθεις; Πρώτη φορά αυτό το ερώτημα ήθελα να το απαντήσω οπωσδήποτε, να είμαι συγκεντρωμένη στον εαυτό μου και να βρω την απάντηση.

Ξημέρωσε Χριστούγεννα του 2025 και ετοιμάζω το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Οι καλεσμένοι μου με έχουν ειδοποιήσει ότι αρρώστησαν και δεν θα μπορούν να έρθουν. Υπό άλλες συνθήκες, ψυχικά εννοώ, θα ήμουν στεναχωρημένη, απογοητευμένη και λίγο θυμωμένη. Όμως, τίποτε από αυτά δεν αφήνω να μου συμβεί. Στηλώνω τον εαυτό μου και λέω ότι δεν θα παρεκκλίνω του στόχου μου. Στόχος: έχω την οικογένειά μου, είμαστε υγιείς, είμαστε όλοι μαζί και θα καθίσουμε όλοι μαζί στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Αυτά τα απλά πράγματα που δεν τα αναγνωρίζουμε, δεν τα αντιλαμβανόμαστε, είναι προφανή και δεδομένα και άρα είναι σαν να μην υπάρχουν και δεν παίζουν κανένα απολύτως ρόλο στη ροή της ζωής μας. Τότε έρχεται ένα ακόμη «καμπανάκι» που υπό άλλες συνθήκες θα με αναστάτωνε, που ήταν ικανό να με έκανε να χάσω όλη την ηρεμία της ψυχής μου και μαζί με αυτήν και τη χαρά των Χριστουγέννων, την «ομορφιά». Ο μοναδικός καλεσμένος που δεν είχε αρρωστήσει και θα ερχόταν, παρουσίασε και εκείνος κάποια συμπτώματα τα οποία δεν του επέτρεπαν να παραστεί στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Και τότε είπα ετοίμασε τάπερ με το φαγητό πηγαίνε το στα σπίτια των καλεσμένων σου που αρρώστησαν γιατί αυτό είναι τα Χριστούγεννα, αυτό είναι μια ένδειξη αγάπης, αυτό είναι παραχώρηση, αυτό είναι «ομορφιά».

Βλέπετε, για μένα, τα Χριστούγεννα ήταν να πάω τυπικά στην εκκλησία, να ετοιμάσω ένα χριστουγεννιάτικο τραπέζι που θα είχε εκτός από την οικογένεια, αρκετούς καλεσμένους, πληθώρα εδεσμάτων και ουσία για μένα μέσα μου βαθιά, δεν ξέρω… . Είχα αγάπη για ότι έκανα αλλά γιατί γινόταν με τον δικό μου τρόπο. Όταν ξεβολευτείς, βγεις από την συνθήκη σου τότε πρέπει να αναμετρηθείς με το «εγώ» σου και να δεις έχεις «ομορφιά» που είναι Αγάπη…..

Συνεχίζεται….